Բլոգ

Մեր մաշկն անում է շատ ավելին, քան պարզապես մեզ արտաքին աշխարհից պաշտպանելը: Լինելով մարմնի ամենամեծ օրգանը՝ այն կարող է նաև արտացոլել այն, ինչ կատարվում է ներսում: Մաշկի փոփոխությունների համար հաճախ մեղադրում են եղանակը, ծերացումը կամ սթրեսը, սակայն որոշ դեպքերում դրանք կարող են լինել վաղ նշաններ այն բանի, որ օրգանիզմն ուշադրության կարիք ունի:Ձեր մաշկի արտաքին տեսքը սերտորեն կապված է ձեր ընդհանուր առողջության հետ: Այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են սնունդը, հիդրատացիան, քնի որակը, սթրեսի մակարդակը և հորմոնալ հավասարակշռությունը, բոլորը կարող են ազդել այն բանի վրա, թե ինչպիսի տեսք ունի և ինչպես է զգում ձեր մաշկը: Քանի որ մաշկը մշտապես արձագանքում է օրգանիզմի ներսում տեղի ունեցող փոփոխություններին, այն երբեմն կարող է բացահայտել առողջական խնդիրները նախքան այլ ախտանիշների նկատելի դառնալը:Փոփոխություններ, որոնք կարող են ուշադրության արժանի լինելՄաշկի որոշ փոփոխություններ ժամանակավոր են և անվնաս, սակայն մյուսները կարող են պահպանվել կամ հայտնվել առանց ակնհայտ պատճառի: Նշանները, որոնք չպետք է անտեսվեն, ներառում են.• Մշտական չորություն կամ քոր• Մաշկի գույնի անսովոր փոփոխություններ• Մաշկի մգացած հատվածներ• Հեշտությամբ կապտուկների առաջացում• Դանդաղ լավացող կտրվածքներ կամ վերքեր• Նոր կամ փոփոխվող բծեր մաշկի վրաԱյս փոփոխությունները ինքնաբերաբար չեն նշանակում, որ առկա է լուրջ հիվանդություն: Այնուամենայնիվ, երբ դրանք երկար ժամանակ են տևում կամ շարունակում են վատթարանալ, դրանք կարող են բժշկական գնահատման արժանի լինել:Ինչպես կարող է ներքին առողջությունն ազդել մաշկի վրաԲազմաթիվ առողջական խնդիրներ կարող են ազդել մաշկի արտաքին տեսքի վրա: Սննդանյութերի պակասը կարող է մաշկը դարձնել գունատ, չոր կամ զրկել իր սովորական փայլից: Հորմոնալ և նյութափոխանակության փոփոխությունները կարող են ազդել մաշկի կառուցվածքի և պիգմենտացիայի վրա, մինչդեռ լյարդի, երիկամների կամ արյան շրջանառության որոշակի խնդիրները նույնպես կարող են տեսանելի փոփոխություններ առաջացնել: Նույնիսկ առօրյա գործոնները կարող են ազդեցություն ունենալ: Քրոնիկ սթրեսը և ոչ լիարժեք քունը հաճախ մաշկը դարձնում են հոգնած ու խամրած, ինչպես նաև կարող են մեծացնել զգայունությունը կամ վատթարացնել մաշկի առկա խնդիրները:Մաշկի մասին հոգ տանելը նշանակում է հոգ տանել ձեր առողջության մասինԱռողջ սովորությունները նպաստում են ոչ միայն ձեր ընդհանուր բարեկեցությանը, այլև ձեր մաշկի վիճակին.• Կերեք վիտամիններով և սննդանյութերով հարուստ հավասարակշռված սնունդ• Խմեք բավարար քանակությամբ ջուր • Ապահովեք բավարար որակյալ քուն• Պաշտպանեք ձեր մաշկը արևի չափազանց մեծ ազդեցությունից• Եղեք ֆիզիկապես ակտիվ և կառավարեք սթրեսըՄեր մաշկը հաճախ առաջին տեղերից մեկն է, որտեղ տեսանելի են դառնում առողջական փոփոխությունները: Թեև մաշկի փոփոխությունների մեծ մասն անվնաս է, մշտական չորությունը, անբացատրելի գունափոխությունը, դանդաղ լավացող վերքերը կամ այլ անսովոր փոփոխությունները չպետք է անտեսվեն: Այս նշաններին ուշադրություն դարձնելը և անհրաժեշտության դեպքում բժշկական խորհրդատվություն փնտրելը կարող է օգնել ավելի վաղ հայտնաբերել առողջական խնդիրները և նպաստել երկարատև բարեկեցությանը:

Բարձր արյան ճնշումը, որը հայտնի է նաև որպես հիպերտենզիա, աշխարհում ամենատարածված առողջական խնդիրներից մեկն է: Այնուամենայնիվ, շատ մարդիկ տարիներ շարունակ ապրում են դրա հետ՝ առանց այդ մասին գիտակցելու: Քանի որ այն հաճախ զարգանում է առանց ակնհայտ նախազգուշացնող նշանների, հիպերտենզիան հաճախ անվանում են «լուռ մարդասպան»: Նույնիսկ երբ մարդն իրեն լիովին առողջ է զգում, շարունակաբար բարձր արյան ճնշումը կարող է աստիճանաբար վնասել արյունատար անոթները և կենսական կարևոր օրգանները: Ժամանակի ընթացքում այս թաքնված վնասը կարող է մեծացնել լուրջ բարդությունների ռիսկը, ներառյալ սրտի հիվանդությունները, կաթվածը, երիկամների խնդիրները և տեսողության կորուստը:Ի՞նչ է հիպերտենզիանԱրյան ճնշումը այն ուժն է, որով արյունը սեղմվում է զարկերակների պատերին, երբ սիրտը արյուն է մղում: Այն բնականաբար բարձրանում և իջնում է օրվա ընթացքում, բայց երբ այն շարունակաբար բարձր է մնում, համարվում է հիպերտենզիա: Ժամանակի ընթացքում զարկերակների ներսում մեծացած ճնշումը ստիպում է սրտին ավելի ծանր աշխատել և լրացուցիչ ծանրաբեռնվածություն է առաջացնում ամբողջ մարմնի արյունատար անոթների վրա: Այս գործընթացը կարող է դանդաղորեն ազդել կարևոր օրգանների վրա, ներառյալ սիրտը, ուղեղը, երիկամները և աչքերը:Ախտանիշներ, որոնք շատերը անտեսում ենՉնայած շատերը ընդհանրապես չեն ունենում ախտանիշներ, որոշ մարդիկ կարող են զգալ.• Հաճախակի գլխացավեր• Գլխապտույտ կամ թեթևության զգացում գլխում• Անբացատրելի հոգնածություն• Հևոց• Աղոտ տեսողություն• Քթի արյունահոսություն• Սրտխփոց կամ կրծքավանդակում բաբախյունի զգացումԱյս ախտանիշները կարող են ունենալ բազմաթիվ տարբեր պատճառներ և պարտադիր չէ, որ մատնանշեն բարձր արյան ճնշումը: Այնուամենայնիվ, մշտական կամ կրկնվող ախտանիշները չպետք է անտեսվեն, հատկապես հայտնի ռիսկի գործոններ ունեցող մարդկանց մոտ:Ովքե՞ր են գտնվում ավելի բարձր ռիսկի խմբումՄի քանի գործոններ կարող են մեծացնել հիպերտենզիայի զարգացման հավանականությունը.• Բարձր արյան ճնշման ընտանեկան պատմություն (ժառանգականություն)• Ավելորդ քաշ կամ գիրություն• Ֆիզիկական պասիվություն• Աղի չափից ավելի օգտագործում• Ծխելը• Ալկոհոլի չափից ավելի օգտագործում• Շաքարային դիաբետ• Բարձր խոլեստերին• Քրոնիկ սթրես• Տարիքի մեծացումԱյս ռիսկի գործոններից մեկի կամ մի քանիսի առկայությունը չի երաշխավորում, որ մարդու մոտ կզարգանա հիպերտենզիա, սակայն այն արյան ճնշման կանոնավոր հսկողությունը դարձնում է առանձնահատուկ կարևոր:Ինչու է վտանգավոր չբուժված հիպերտենզիաներբ բարձր արյան ճնշումը մնում է անվերահսկելի, այն կարող է աստիճանաբար վնասել օրգանիզմը և մեծացնել հետևյալ խնդիրների ռիսկը.• Սրտի նոպա • Կաթված • Սրտային անբավարարություն• Երիկամների քրոնիկ հիվանդություն• Տեսողության խնդիրներ• Արյունատար անոթների և այլ օրգանների վնասումՔանի որ այս բարդությունները հաճախ զարգանում են դանդաղ, շատ մարդիկ թերագնահատում են իրենց արյան ճնշումը հսկելու և վերահսկելու կարևորությունը:Հնարավո՞ր է կանխարգելել կամ վերահսկել հիպերտենզիանԼավ նորությունն այն է, որ հիպերտենզիան հաճախ կարելի է կանխարգելել կամ հաջողությամբ կառավարել առողջ ապրելակերպի սովորությունների և, անհրաժեշտության դեպքում, բուժման միջոցով: Օգտակար միջոցառումները ներառում են.• Արյան ճնշման կանոնավոր ստուգում• Առողջ քաշի պահպանում• Կանոնավոր մարզումներ• Աղի օգտագործման սահմանափակում• Հավասարակշռված դիետա • Ծխելուց խուսափում• Ալկոհոլի օգտագործման սահմանափակում• Սթրեսի արդյունավետ կառավարում• Նշանակված դեղամիջոցների ընդունում՝ համաձայն ցուցումներիՔանի որ հիպերտենզիան հաճախ զարգանում է առանց նկատելի ախտանիշների, արյան ճնշման կանոնավոր ստուգումները դրա վաղ հայտնաբերման ամենաարդյունավետ միջոցներից մեկն են: Ժամանակին կատարված ախտորոշումն ու բուժումը կարող են զգալիորեն նվազեցնել սրտի հիվանդությունների, կաթվածի, երիկամների վնասման և այլ լուրջ բարդությունների ռիսկը՝ օգնելով պաշտպանել երկարաժամկետ առողջությունը և կյանքի որակը:

Լյարդի ճարպային հիվանդությունը մի վիճակ է, որի դեպքում լյարդում ճարպ է կուտակվում: Լյարդում ճարպի փոքր քանակությունը նորմալ է, սակայն երբ այն դառնում է չափազանց մեծ, կարող է խանգարել լյարդի գործառույթին և որոշ դեպքերում հանգեցնել լուրջ բարդությունների:Այսօր բուժաշխատողները «լյարդի ճարպային հիվանդություն» տերմինի փոխարեն հաճախ օգտագործում են ստեատոտիկ լյարդի հիվանդություն տերմինը: Նոր անվանումն արտացոլում է այն փաստը, որ այս վիճակը կարող է զարգանալ մի քանի տարբեր պատճառներով, և ոչ միայն գիրության կամ քաշի ավելացման պատճառով:Ի՞նչ է լյարդի ճարպային հիվանդությունըԼյարդի ճարպային հիվանդությունն առաջանում է, երբ ճարպը կազմում է լյարդի քաշի ավելի քան 5%-ը: Գոյություն ունի երկու հիմնական կատեգորիա.• Ալկոհոլով պայմանավորված լյարդի հիվանդություն – առաջանում է ալկոհոլի չափից ավելի օգտագործման հետևանքով:• Մետաբոլիկ դիսֆունկցիայով պայմանավորված ստեատոտիկ լյարդի հիվանդություն (MASLD) – նախկինում կոչվում էր լյարդի ոչ ալկոհոլային ճարպային հիվանդություն: Այս ձևը կապված է մետաբոլիկ և սիրտ-անոթային ռիսկի գործոնների, այլ ոչ թե ալկոհոլի չարաշահման հետ:MASLD-ի ավելի լուրջ ձևն է մետաբոլիկ զուգակցված ստեատոհեպատիտը (MASH), որի դեպքում ճարպի կուտակումը հանգեցնում է բորբոքման, լյարդի բջիջների վնասման և սպիացման:Ինչու է կարևոր լյարդի ճարպային հիվանդությունըՇատ մարդկանց մոտ լյարդի ճարպային հիվանդությունը անմիջապես կամ զգալի վնաս չի պատճառում: Այնուամենայնիվ, որոշ դեպքերում այն կարող է զարգանալ մի քանի փուլերով.1. Ճարպային լյարդ (ստեատոզ) – ճարպի կուտակում առանց լուրջ վնասների:2. Ստեատոհեպատիտ – բորբոքում և լյարդի բջիջների վնասում:3. Ֆիբրոզ – սկսում է ձևավորվել սպիական հյուսվածք:4. Ցիռոզ – տարածուն սպիացում, որը կարող է հանգեցնել լյարդային անբավարարության կամ լյարդի քաղցկեղի:Քանի որ հիվանդության առաջխաղացումը կարող է տեղի ունենալ դանդաղ՝ երկար տարիների ընթացքում, վաղ հայտնաբերումը կարևոր է նույնիսկ այն դեպքում, երբ ախտանշանները թեթև են կամ բացակայում են:Ինչու շատ մարդիկ չգիտեն, որ ունեն այս խնդիրըԼյարդի ճարպային հիվանդությունը հաճախ անվանում են «լուռ» վիճակ, քանի որ այն սովորաբար իր վաղ փուլերում նկատելի ախտանշաններ չի առաջացնում: Շատ մարդկանց մոտ այն հայտնաբերվում է պատահական՝ սովորական արյան հետազոտությունների կամ մեկ այլ պատճառով արված ուլտրաձայնային հետազոտության ժամանակ:Երբ ախտանշաններն ի հայտ են գալիս, դրանք կարող են ներառել.• Մշտական հոգնածություն• Անհանգստության կամ վատառողջ լինելու զգացում• Անհանգստություն կամ լեցունության զգացում որովայնի վերին աջ հատվածում• Թուլություն կամ էներգիայի պակասԱվելի ծանր ախտանշանները, ինչպիսիք են դեղնուկը, այտուցները կամ անբացատրելի քաշի կորուստը, սովորաբար ի հայտ են գալիս միայն լյարդի զգալի վնասվածքի զարգացումից հետո:Ռիսկի տարածված գործոններըՄի քանի գործոններ կարող են մեծացնել լյարդի ճարպային հիվանդության զարգացման ռիսկը.• Ավելորդ քաշ կամ գիրություն, հատկապես որովայնի շրջանի ճարպ• 2-րդ տիպի դիաբետ կամ նախադիաբետ• Բարձր արյան ճնշում• Բարձր խոլեստերին կամ տրիգլիցերիդներ• Պոլիկիստոզ ձվարանների համախտանիշ • Նստակյաց կյանք• Քնի օբստրուկտիվ ապնոէն• Ալկոհոլի չափից ավելի օգտագործում• Որոշակի դեղամիջոցներ, ներառյալ որոշ ստերոիդներ և հորմոնալ դեղերԻնսուլինակայունությունը (ինսուլինի նկատմամբ դիմադրողականությունը) մեծ դեր է խաղում շատ դեպքերում, ինչի պատճառով էլ լյարդի ճարպային հիվանդությունը սերտորեն կապված է գիրության և 2-րդ տիպի դիաբետի հետ:Հնարավո՞ր է արդյոք հետ շրջել լյարդի ճարպային հիվանդությունըՈւրախալի լուրն այն է, որ վաղ փուլում գտնվող լյարդի ճարպային հիվանդությունը հաճախ կարող է բարելավվել և երբեմն նույնիսկ հետ շրջվել (բուժվել) կենսակերպի փոփոխություններով: Լյարդն ունի ինքնավերականգնվելու արտակարգ հնարավորություն, երբ վերացվում է հիմնական պատճառը:Ամենաարդյունավետ քայլերը ներառում են.• Առողջ քաշի ձեռքբերում և պահպանում• Կանոնավոր ֆիզիկական ակտիվություն (շաբաթական առնվազն 150 րոպե)• Բալանսավորված դիետա՝ հարուստ բանջարեղենով, մրգերով, ամբողջական հատիկներով և անյուղ սպիտակուցներով• Վերամշակված սննդամթերքի, հավելյալ շաքարների և հագեցած ճարպերի օգտագործման կրճատում• Ալկոհոլից հրաժարվելը կամ դրա սահմանափակումը• Դիաբետի, արյան ճնշման և խոլեստերինի մակարդակի վերահսկում• Հեպատիտ Ա-ի և Բ-ի դեմ պատվաստում, եթե խորհուրդ է տրվում բուժաշխատողի կողմիցՆույնիսկ քաշի չափավոր կորուստը կարող է զգալիորեն նվազեցնել լյարդի ճարպը և բորբոքումը:Վաղ գործողությունների կարևորությունըԼյարդի ճարպային հիվանդությունը չպետք է անտեսվի պարզապես այն պատճառով, որ այն սկզբում կարող է ախտանշաններ չառաջացնել: Ժամանակի ընթացքում չբուժված լյարդի ճարպը կարող է վերածվել բորբոքման, սպիացման և ցիռոզի: Այն նաև կապված է սրտի հիվանդությունների ավելի բարձր ռիսկի հետ, ինչը հանդիսանում է մահվան հիմնական պատճառներից մեկը MASLD ունեցող մարդկանց մոտ:Մշտական հոգնածությունը, որովայնի շրջանում անհանգստությունը, լյարդի անալիզների շեղումները կամ ռիսկի գործոնները, ինչպիսիք են գիրությունը և դիաբետը, լավ պատճառ են բժշկի հետ լյարդի առողջությունը քննարկելու համար: Վաղ ախտորոշումը և կենսակերպի փոփոխությունները կարող են պաշտպանել լյարդը, բարելավել ընդհանուր առողջությունը և նվազեցնել ապագայում լուրջ բարդությունների ռիսկը:

Անգիոայտուցը կամ Քվինկեի այտուցը հիվանդություն է, որն առաջացնում է հանկարծակի այտուց մաշկի և փափուկ հյուսվածքների շերտերում: Ի տարբերություն եղնջացանի, որն ի հայտ է գալիս մաշկի մակերեսին, անգիոայտուցը կամ Քվինկեի այտուցը զարգանում է դրա տակ՝ հաճախ ախտահարելով շրթունքները, կոպերը, դեմքը, լեզուն, ձեռքերը, ոտքերը կամ մարմնի այլ մասերը: Թեև շատ դեպքեր թեթև են ընթանում և անհետանում են մի քանի ժամվա կամ օրվա ընթացքում, անգիոայտուցը կամ Քվինկեի այտուցը երբեք չպետք է թերագնահատել: Երբ այտուցն ախտահարում է լեզուն, կոկորդը կամ շնչուղիները, այն կարող է արագորեն խանգարել շնչառությունը և կյանքի համար վտանգավոր դառնալ: Նախազգուշացնող նշանները ճանաչելը և անհապաղ բժշկական օգնության դիմելը կարող են վճռորոշ նշանակություն ունենալ: Ի՞նչն է առաջացնում անգիոայտուց կամ Քվինկեի այտուց Անգիոայտուցը կամ Քվինկեի այտուցն առաջանում է այն ժամանակ, երբ հեղուկը մանր արյունատար անոթներից արտահոսում է դեպի հարակից հյուսվածքներ՝ հանգեցնելով այտուցվածության: Այն կարող է հրահրվել ալերգիաների, դեղամիջոցների, վարակների կամ որոշակի ուղեկցող առողջական խնդիրների պատճառով: Տարածված պատճառներից են՝ • Սննդային ալերգիաները, միջատների խայթոցները, լատեքսից ալերգիան և շփումը կենդանիների հետ, որոնք կարող են առաջացնել ալերգիկ ռեակցիաներ • Դեղամիջոցները, հատկապես արյան ճնշման որոշ դեղեր, որոնք հայտնի են որպես ԱՓՖ (ACE) ինհիբիտորներ • Ժառանգական անգիոայտուցը կամ Քվինկեի այտուցը՝ հազվադեպ գենետիկական հիվանդություն, որն առաջացնում է այտուցների կրկնվող դրվագներ Որոշ մարդկանց մոտ որևէ կոնկրետ պատճառ հնարավոր չէ հայտնաբերել: Որո՞նք են ախտանիշները Ամենանկատելի ախտանիշը մաշկի տակ հանկարծակի առաջացող այտուցն է: Շրթունքները, կոպերը, դեմքը, լեզուն և կոկորդը այն տիրույթներից են, որոնք ամենից հաճախ են ախտահարվում: Որոշ մարդիկ կարող են նաև զգալ որովայնի ցավ, սրտխառնոց, փսխում, լուծ, գլխապտույտ կամ ուշագնացություն: Եղնջացանը կարող է ի հայտ գալ միաժամանակ, թեև անգիոայտուցը կամ Քվինկեի այտուցը կարող է զարգանալ նաև առանց որևէ ցանի: Ե՞րբ է դա հանդիսանում հրատապ իրավիճակ Անգիոայտուցը կամ Քվինկեի այտուցը պահանջում է անհապաղ բժշկական օգնություն, եթե այտուցն ընդգրկում է լեզուն, կոկորդը կամ շնչուղիները: Ծանր դեպքերում այտուցը կարող է արագ առաջընթաց ապրել և մասնակիորեն կամ ամբողջությամբ արգելափակել օդի հոսքը դեպի թոքեր: Դիմեք շտապօգնության, եթե զգում եք՝ • Շնչառության դժվարացում կամ սուլող շնչառություն • Կլման դժվարացում կամ կոկորդում սեղմվածության զգացողություն • Ուժեղ գլխապտույտ, թուլություն կամ ուշագնացություն Բուժման ուշացումը կարող է լուրջ հետևանքներ ունենալ: Այտուցի մեծացմանը զուգընթաց շնչառությունը կարող է գնալով ավելի դժվարանալ, թթվածնի մակարդակը կարող է նվազել, և վիճակը կարող է կյանքի համար վտանգավոր դառնալ: Այդ պատճառով լեզվի, կոկորդի կամ շրթունքների ցանկացած հանկարծակի այտուց պետք է դիտարկվի որպես անհետաձգելի բժշկական իրավիճակ, քանի դեռ այն չի գնահատվել բուժաշխատողի կողմից: Ինչպե՞ս է ախտորոշվում և բուժվում անգիոայտուցը կամ Քվինկեի այտուցը Բժիշկները սովորաբար ախտորոշում են անգիոայտուցը կամ Քվինկեի այտուցը՝ հիմնվելով ախտանիշների, անամնեզի (հիվանդության պատմության) և հնարավոր հրահրող գործոնների վրա: Որոշ դեպքերում կարող են առաջարկվել ալերգիկ թեստեր, արյան հետազոտություններ կամ գենետիկական թեստավորում: Բուժումը կախված է հիմնական պատճառից: Ալերգիկ ռեակցիաների դեպքում կարող են օգտագործվել հակահիստամինային դեղամիջոցներ, կորտիկոստերոիդներ և էպինեֆրին (ադրենալին), մինչդեռ ժառանգական անգիոայտուց կամ Քվինկեի այտուց ունեցող մարդկանց կարող են անհրաժեշտ լինել մասնագիտացված դեղամիջոցներ: Հայտնի հրահրող գործոններից խուսափելը կարևոր դեր ունի հետագա դրվագների կանխարգելման գործում:

Շատ մարդիկ պայքարում են հոգնածության, քաշի ավելացման և քաշ կորցնելու դժվարությունների դեմ՝ չնայած ավելի առողջ սնվելու կամ ավելի շատ մարզվելու փորձերին: Թեև այս ախտանիշները հաճախ վերագրվում են սթրեսին կամ ծերացմանը, դրանք իրականում կարող են կապված լինել ինսուլինակայունության (ինսուլինի նկատմամբ դիմադրողականության) հետ: Ինսուլինակայունությունը տարածված նյութափոխանակության խանգարում է, որը կարող է գաղտնի զարգանալ տարիներ շարունակ, նախքան այն կհայտնաբերվի: Առանց բուժման այն կարող է մեծացնել նախաշաքարախտի (պրեդիաբետի), 2-րդ տիպի շաքարախտի և առողջական այլ խնդիրների առաջացման ռիսկը: Ի՞նչ է ինսուլինակայունությունը Ինսուլինը հորմոն է, որն օգնում է գլյուկոզային արյան հոսքից տեղափոխվել մարմնի բջիջներ, որտեղ այն օգտագործվում է էներգիա ստանալու համար: Երբ բջիջները դառնում են պակաս զգայուն ինսուլինի նկատմամբ, ենթաստամոքսային գեղձն ավելի շատ ինսուլին է արտադրում, որպեսզի արյան մեջ շաքարի մակարդակը նորմալ պահի: Երկար ժամանակ այս փոխհատուցումը կարող է հաջողությամբ գործել, ինչի պատճառով էլ շատ մարդիկ չեն գիտակցում, որ ունեն ինսուլինակայունություն: Այնուամենայնիվ, ինսուլինի բարձր մակարդակը կարող է աստիճանաբար ազդել նյութափոխանակության, ախորժակի և ճարպերի կուտակման վրա: Ինչու շատ մարդիկ չգիտեն, որ ունեն այն Ի տարբերություն բազմաթիվ բժշկական խնդիրների, ինսուլինակայունությունը սովորաբար զարգանում է դանդաղ և սկզբում քիչ ակնհայտ ախտանիշներ է առաջացնում: Մարդիկ կարող են պարզապես նկատել, որ ավելի հեշտությամբ են քաշ հավաքում, ավելի հաճախ են հոգնածություն զգում կամ դժվարանում են քաշ կորցնել՝ չնայած իրենց ջանքերին: Այն հաճախ հայտնաբերվում է միայն արյան հերթական հետազոտությունների ժամանակ կամ երբ սկսում են ի հայտ գալ դրա հետ կապված հիվանդությունները: Տարածված նշաններ, որոնք չպետք է անտեսվեն • Մշտական հոգնածություն կամ ցածր էներգիա • Քաշի ավելացում, հատկապես գոտկատեղի շրջանում • Քաշ կորցնելու դժվարություն • Ախորժակի մեծացում և քաղցրի ուժեղ ցանկություն • Մշուշոտ գիտակցություն • Մաշկի մգացած հատվածներ պարանոցի կամ թևատակերի շրջանում Քանի որ այս ախտանիշները տարածված են, շատ մարդիկ դրանք անտեսում են՝ համարելով զբաղված կենսակերպի հետևանք, այլ ոչ թե նյութափոխանակության հիմքում ընկած խնդրի նշան:Ինսուլինակայունությունն ազդում է շատ ավելիի վրա, քան միայն մարմնի քաշն է: Ժամանակի ընթացքում այն կարող է նպաստել հետևյալ խնդիրների առաջացմանը. • Նախաշաքարախտ և 2-րդ տիպի շաքարախտ • Լյարդի ճարպային հիվանդություն • Բարձր արյան ճնշում • Խոլեստերինի ոչ առողջ մակարդակ • Սրտի հիվանդություններ • Ձվարանների պոլիկիստոզ համախտանիշ (ՁՊՀ) Այս պատճառով ինսուլինակայունությունը համարվում է մի քանի քրոնիկական առողջական խնդիրների առաջացման կարևոր ռիսկի գործոն: Հնարավո՞ր է արդյոք բարելավել ինսուլինակայունությունը Լավ նորությունն այն է, որ ինսուլինակայունությունը հաճախ կարելի է բարելավել կենսակերպի առողջ փոփոխությունների միջոցով: Կանոնավոր ֆիզիկական ակտիվությունը, հավասարակշռված սնունդը, որակյալ քունը և մարմնի առողջ քաշի պահպանումը կարող են օգնել օրգանիզմին ավելի արդյունավետ արձագանքել ինսուլինին: Որոշ դեպքերում կարող է առաջարկվել նաև բժշկական բուժում՝ ապագա բարդությունների ռիսկը նվազեցնելու համար:Մշտական հոգնածությունը, անբացատրելի քաշի ավելացումը, քաղցրի ուժեղ ցանկությունը կամ քաշ կորցնելու դժվարությունը չպետք է անտեսվեն: Վաղ բժշկական հետազոտությունը կարող է օգնել հայտնաբերել ինսուլինակայունությունը նախքան ավելի լուրջ առողջական խնդիրների զարգացումը: Ժամանակին ցուցաբերված բժշկական օգնության շնորհիվ հնարավոր է կարգավորել նյութափոխանակությունը՝ զգալիորեն նվազեցնելով շաքարախտի և սիրտ-անոթային հիվանդությունների զարգացման հեռահար ռիսկերը։

Գրեթե բոլորը ժամանակ առ ժամանակ ունենում են գլխացավեր: Սթրեսը, քնի պակասը, ջրազրկումը կամ էկրանի առջև երկար ժամեր անցկացնելը կարող են հանգեցնել գլխի ցավի: Բայց երբեմն այն, ինչ թվում է սովորական գլխացավ, իրականում կարող է միգրեն լինել: Չնայած շատ մարդիկ «միգրեն» և «գլխացավ» բառերն օգտագործում են որպես հոմանիշներ, դրանք նույն հիվանդությունը չեն: Միգրենն ավելի բարդ նյարդաբանական խանգարում է, որը հաճախ ուղեկցվում է լրացուցիչ ախտանիշներով՝ բացի գլխի ցավից: Տարբերությունը հասկանալը կարող է օգնել ձեզ ընտրել ճիշտ բուժումը և իմանալ, թե երբ է ժամանակը դիմել բժշկական օգնության: Ինչպիսի՞ զգացողություն է առաջացնում սովորական գլխացավը Ամենատարածված տեսակը լարվածության գլխացավն է: Այն սովորաբար առաջացնում է. • Բութ, ցավագին զգացողություն • Ճնշում կամ սեղմվածություն ճակատի կամ գլխի կողային հատվածների շուրջ • Թեթևից մինչև չափավոր անհանգստություն • Ցավ գլխի երկու կողմում Լարվածության գլխացավերը հաճախ կապված են սթրեսի, տագնապի, մկանային լարվածության, հոգնածության կամ վատ քնի հետ: Թեև դրանք տհաճ են, սովորաբար կառավարելի են և հաճախ անցնում են հանգստի, ջուր խմելու կամ առանց դեղատոմսի բաց թողնվող ցավազրկողների միջոցով: Ինչո՞վ է միգրենը տարբերվում Միգրենը սովորաբար ավելի ինտենսիվ է և խանգարող, քան սովորական գլխացավը: Ցավը հաճախ բաբախող կամ պուլսացող է և կարող է ազդել գլխի մի կողմի վրա, թեև երբեմն երկու կողմերն էլ կարող են ընդգրկվել: Միգրենի նոպաները չբուժվելու դեպքում կարող են տևել մի քանի ժամից մինչև նույնիսկ մի քանի օր: Բացի գլխացավից, միգրենը կարող է առաջացնել. • Սրտխառնոց կամ փսխում • Զգայունություն լույսի, ձայնի կամ հոտերի նկատմամբ • Աղոտ տեսողություն • Պարանոցի ցավ կամ հոգնածություն • Կենտրոնանալու դժվարություն Շատ մարդկանց համար միգրենի նոպայի ժամանակ սովորական ամենօրյա գործողությունները դառնում են դժվար: Ոմանք կարիք են ունենում հանգստանալու մութ, հանգիստ սենյակում, մինչև ախտանիշները թուլանան: Ի՞նչ է միգրենի աուրան Որոշ մարդիկ նախքան միգրենի սկսվելը զգում են նախազգուշացնող նշաններ: Սա կոչվում է աուրա: Աուրան կարող է ներառել. • Թարթող լույսեր կամ զիգզագաձև գծեր • Ծակծկոց կամ թմրածություն դեմքի կամ ձեռքերի շրջանում • Տեսողության ժամանակավոր փոփոխություններ • Հստակ խոսելու դժվարություն Այս ախտանիշները սովորաբար զարգանում են աստիճանաբար և կարող են տևել մինչև մեկ ժամ՝ նախքան գլխացավի սկսվելը: Գլխացավի այլ տեսակներ Որոշ գլխացավեր երբեմն կարող են շփոթվել միգրենի հետ: Սինուսային գլխացավ: Սինուսային գլխացավերը սովորաբար ճնշում են առաջացնում ճակատի, այտերի կամ քթի շուրջ և հաճախ ուղեկցվում են քթի փակվածությամբ կամ թանձր լորձով, որը կապված է վարակի հետ: Կլաստերային գլխացավ: Կլաստերային գլխացավերը հազվադեպ են, բայց չափազանց ցավոտ: Դրանք սովորաբար առաջացնում են հանկարծակի ծակող ցավ մեկ աչքի շուրջ, հաճախ՝ արցունքահոսությամբ կամ քթի փակվածությամբ: Ի տարբերություն միգրենի, կլաստերային գլխացավերը հայտնվում են հանկարծակի և սովորաբար ավելի կարճ են տևում: Միգրենի տարածված դրդապատճառները Միգրենի նոպաները կարող են առաջանալ տարբեր գործոններից, որոնք են՝ • Սթրես • Հորմոնալ փոփոխություններ • Քնի պակաս • Սնունդ բաց թողնելը • Ջրազրկում • Եղանակային փոփոխություններ • Որոշակի սննդամթերք կամ ալկոհոլ • Կոֆեինի չարաշահում Դրդապատճառները տարբերվում են մարդուց մարդ, և գլխացավի օրագիր պահելը կարող է օգնել բացահայտել օրինաչափությունները: Ե՞րբ պետք է դիմել բժշկի • Գլխացավերը հաճախակի են լինում • Ցավը խանգարում է ամենօրյա գործունեությանը • Առանց դեղատոմսի տրվող դեղամիջոցները դադարում են օգնել • Դուք ունենում եք սրտխառնոց, տեսողության փոփոխություններ կամ նյարդաբանական ախտանիշներ • Հանկարծակի ուժեղ գլխացավ է հայտնվում անսպասելիորեն Բժիշկը կարող է առաջարկել հետագա հետազոտություն՝ բացառելու այլ նյարդաբանական կամ բժշկական խնդիրները: Միգրենը կարող է զգալիորեն ազդել կյանքի որակի վրա, բայց ճիշտ ախտորոշման և բուժման դեպքում շատ մարդիկ կարողանում են նվազեցնել նոպաների հաճախականությունն ու ծանրությունը:

Ամեն օր որոշակի քանակությամբ մազեր կորցնելը բնական է: Մարդկանց մեծ մասը մազերի աճի բնական փուլի շրջանակներում օրական թափում է մոտ 50–100 մազ: Խնդիրները սկսվում են այն ժամանակ, երբ մազերն ավելի արագ են թափվում, քան հասցնում են հետ աճել, ինչը հանգեցնում է նկատելի նոսրացման կամ ճաղատացման հատվածների: Մազաթափությունը, որը կոչվում է նաև ալոպեցիա, կարող է ազդել ինչպես տղամարդկանց, այնպես էլ կանանց վրա և կարող է զարգանալ աստիճանաբար կամ հանկարծակի: Մազաթափության տարածված պատճառները Ժառանգականություն և հորմոններ Ամենատարածված պատճառը ժառանգական մազաթափությունն է, որը հայտնի է որպես անդրոգենետիկ ալոպեցիա: Տղամարդկանց մոտ հաճախ նկատվում է մազագծի նահանջ ճակատային մասում կամ նոսրացում գագաթային հատվածում, մինչդեռ կանայք սովորաբար նկատում են մազերի ընդհանուր նոսրացում և մազաբաժանի լայնացում: Հղիության, դաշտանադադարի (մենոպաուզա), վահանաձև գեղձի խանգարումների կամ այնպիսի հիվանդությունների հետևանքով առաջացած հորմոնալ փոփոխությունները, ինչպիսին է Ձվարանների պոլիկիստոզ համախտանիշը, նույնպես կարող են մազաթափություն առաջացնել: Սթրես և հիվանդություն Ֆիզիկական կամ հուզական սթրեսը կարող է ժամանակավոր մազաթափության պատճառ դառնալ: Վիրահատությունը, հիվանդությունը, քաշի կտրուկ կորուստը կամ ծանր հուզական ապրումները կարող են արագացնել մազերի կորուստը: Սա հաճախ ի հայտ է գալիս սթրեսային իրադարձությունից մի քանի ամիս անց: Վիտամինների պակաս Երկաթի, սպիտակուցների, վիտամին D-ի և B խմբի որոշ վիտամինների ցածր մակարդակը կարող է թուլացնել մազերի աճը: Վիտամին D-ն հատկապես կարևոր է, քանի որ այն օգնում է աջակցել մազարմատներին (ֆոլիկուլներին): Դրա պակասը կարող է առաջացնել նաև հոգնածություն, մկանային թուլություն և վատ տրամադրություն: Այլ հնարավոր պատճառներ Մազաթափությունը կարող է լինել նաև հետևյալի արդյունք. • Աուտոիմունային հիվանդություններ, ինչպիսիք է օջախային ալոպեցիան • Որոշակի դեղամիջոցներ, ներառյալ քիմիոթերապիան • Գլխամաշկի վարակներ • Ձգված սանրվածքներ, որոնք քաշում են մազերը • Մազերի հաճախակի գունաբացում կամ տաք հարդարում Ե՞րբ է պետք դիմել բժշկի Դուք պետք է դիմեք բժշկական օգնության, եթե նկատում եք. • Հանկարծակի կամ չափազանց շատ մազաթափություն • Ճաղատացման օջախներ (կլոր հատվածներ) • Գլխամաշկի քոր կամ ցավ • Մազաթափություն՝ հոգնածության կամ հորմոնալ ախտանիշների հետ մեկտեղ Բժիշկները կարող են առաջարկել արյան հետազոտություններ՝ երկաթի մակարդակը, վահանաձև գեղձի ֆունկցիան կամ վիտամինների պակասը ստուգելու համար: Հնարավո՞ր է բուժել մազաթափությունը Բուժումը կախված է պատճառից: Սննդանյութերի պակասի կամ հորմոնալ դիսբալանսի շտկումը կարող է օգնել նվազեցնել մազաթափությունը: Այլ տարբերակները ներառում են տեղային բուժումներ, PRP (պլազմոթերապիա) թերապիա և առանձին դեպքերում՝ մազերի փոխպատվաստում: Մազերի առողջ աճին աջակցելու համար. • Կերեք հավասարակշռված սնունդ • Խուսափեք ձգված սանրվածքներից և չափազանց բարձր ջերմությունից (ֆեն, արդուկ) • Կառավարեք սթրեսը • Ժամանակին բուժեք առողջական խնդիրները Չնայած մազաթափությունը կարող է հուսահատեցնող լինել, շատ դեպքեր բարելավվում են, հենց որ հիմնական պատճառը հայտնաբերվում և բուժվում է:

Երիկամային քարերը կարծր կուտակումներ են, որոնք ձևավորվում են երիկամների ներսում, երբ մեզի մեջ եղած հանքանյութերն ու աղերը սկսում են կպչել իրար և բյուրեղներ ստեղծել: Այս քարերը կարող են լինել փոքր՝ ավազահատիկի պես, կամ ժամանակի ընթացքում դառնալ շատ ավելի մեծ: Որոշ քարեր դուրս են գալիս օրգանիզմից առանց ախտանշաններ առաջացնելու, մինչդեռ մյուսները կարող են արգելափակել միզուղիները և հանգեցնել ուժեղ ցավի կամ բարդությունների: Երիկամային քարերը միզային համակարգի տարածված խնդիր են և կարող են ազդել բոլոր տարիքի մարդկանց վրա, թեև դրանք ավելի հաճախ հանդիպում են մեծահասակների, հատկապես տղամարդկանց մոտ: Եթե մարդու մոտ մեկ անգամ երիկամային քար է զարգանում, ապա ապագայում ևս մեկն ունենալու հավանականությունը դառնում է ավելի բարձր: Ինչո՞ւ են ձևավորվում երիկամային քարերը Մեզը պարունակում է այնպիսի նյութեր, ինչպիսիք են կալցիումը, օքսալատը, միզաթթուն և այլ հանքանյութեր: Սովորաբար այս նյութերը լուծվում են հեղուկի մեջ և անվտանգ հեռանում օրգանիզմից: Սակայն, երբ մեզը դառնում է չափազանց խտացված կամ որոշակի քիմիական նյութերի մակարդակը բարձրանում է, բյուրեղները կարող են սկսել ձևավորվել և աստիճանաբար վերածվել քարերի: Մի քանի գործոններ կարող են մեծացնել երիկամային քարերի առաջացման վտանգը, այդ թվում՝ • Բավարար քանակությամբ ջուր չխմելը • Աղի, շաքարի կամ կենդանական սպիտակուցների բարձր պարունակությամբ դիետաները • Ընտանիքում երիկամային քարերի պատմությունը • Գիրությունը և նյութափոխանակության խանգարումները • Միզուղիների կրկնվող վարակները • Որոշակի դեղամիջոցները կամ հավելումների բարձր դոզաները • Մարսողական հիվանդությունները կամ աղիքների նախկին վիրահատությունները Որոշ բժշկական վիճակներ, ինչպիսիք են հոդատապը (պոդագրա), դիաբետը, հիպերպարաթիրեոզը կամ ցիստինուրիան, նույնպես կարող են ավելի հավանական դարձնել քարերի ձևավորումը: Երիկամային քարերի հիմնական տեսակները Գոյություն ունեն երիկամային քարերի մի քանի տեսակներ, և յուրաքանչյուրը զարգանում է տարբեր պատճառներով. • Կալցիումային քարեր - ամենատարածված տեսակն են, սովորաբար ձևավորվում են կալցիումից՝ համակցված օքսալատի կամ ֆոսֆատի հետ • Միզաթթվային քարեր - հաճախ կապված են մսով և ծովամթերքով հարուստ դիետաների հետ • Ստրուվիտային քարեր - կապված են միզուղիների վարակների հետ և կարող են արագ աճել • Ցիստինային քարեր - հազվադեպ ժառանգական ձև, որն առաջանում է գենետիկական խանգարման պատճառով Քարի տեսակը հասկանալը կարևոր է, քանի որ այն օգնում է ուղղորդել բուժումը և կանխարգելումը: Երիկամային քարերի ախտանշանները Փոքր քարերը կարող են անցնել աննկատ, բայց ավելի մեծ քարերը կարող են հայտնվել միզուղիների թակարդում և առաջացնել սուր ախտանշաններ: Ցավը սովորաբար սկսվում է հանկարծակի և կարող է գալ ալիքներով: Ընդհանուր ախտանշանները ներառում են՝ • Սուր ցավ մեջքի ստորին հատվածում, կողքի շրջանում կամ որովայնում • Դեպի աճուկ տարածվող ցավ • Արյուն մեզի մեջ • Այրոց կամ ցավ միզարձակման ժամանակ • Միզելու հաճախակի ցանկություն • Սրտխառնոց և փսխում • Պղտոր կամ տհաճ հոտով մեզ • Տենդ կամ դողէրոցք, եթե վարակ է զարգանում Որոշ դեպքերում երիկամային քարերը կարող են արգելափակել մեզի հոսքը և հանգեցնել երիկամի այտուցման, վարակի կամ նույնիսկ երիկամների վնասման, եթե մնան առանց բուժման: Ինչպե՞ս են ախտորոշվում երիկամային քարերը Բժիշկներն օգտագործում են մի քանի մեթոդներ՝ հաստատելու երիկամային քարերի առկայությունը և որոշելու դրանց չափն ու տեղակայումը: Ախտորոշումը կարող է ներառել՝ • Մեզի անալիզ՝ արյան, բյուրեղների կամ վարակի առկայությունը ստուգելու համար • Արյան թեստեր՝ երիկամների ֆունկցիան և հանքանյութերի մակարդակը գնահատելու համար • Ուլտրաձայնային հետազոտություն • Համակարգչային տոմոգրաֆիա (ԿՏ) կամ ռենտգենային հետազոտություն Եթե քարը բնական ճանապարհով է անցնում, բժիշկները կարող են խնդրել պացիենտին հավաքել այն՝ լաբորատոր անալիզի համար: Բուժման տարբերակները Բուժումը կախված է քարի չափից, դրա գտնվելու վայրից և ախտանշանների ծանրությունից: Փոքր քարերը հաճախ ինքնուրույն անցնում են մի քանի օրվա կամ շաբաթվա ընթացքում: Այս ընթացքում պացիենտներին սովորաբար խորհուրդ է տրվում խմել մեծ քանակությամբ հեղուկներ, և նրանք կարող են ստանալ դեղամիջոցներ՝ ցավը նվազեցնելու կամ միզուղիները թուլացնելուն օգնելու համար: Ավելի մեծ քարերը կամ խցանում առաջացնող քարերը կարող են պահանջել բժշկական միջամտություններ, ինչպիսիք են՝ • Հարված-ալիքային լիթոտրիպսիա - ձայնային ալիքները կոտրում են քարը ավելի փոքր կտորների • Ուրետերոսկոպիա - բարակ գործիքն անցկացվում է միզուղիներով՝ քարը հեռացնելու կամ կոտրելու համար • Պերկուտան նեֆրոլիթոտոմիա - օգտագործվում է շատ մեծ քարերի համար՝ մեջքի փոքր կտրվածքի միջոցով Ավանդական վիրահատությունն այժմ ավելի քիչ տարածված է, բայց դեռ կարող է անհրաժեշտ լինել հազվադեպ բարդացած դեպքերում: Հնարավո՞ր է կանխարգելել երիկամային քարերը Չնայած երիկամային քարերը կարող են կրկնվել, շատ դեպքեր կանխարգելելի են կենսակերպի փոփոխություններով: Կանխարգելումը սովորաբար կենտրոնանում է մեզի մեջ քար առաջացնող նյութերի խտության նվազեցման վրա: Օգտակար կանխարգելիչ խորհուրդները ներառում են՝ • Օրվա ընթացքում բավարար քանակությամբ ջուր խմել • Նվազեցնել աղի և շաքար պարունակող սննդամթերքի օգտագործումը • Խուսափել չափից ավելի կենդանական սպիտակուցներից • Պահպանել մարմնի առողջ քաշը • Անմիջապես բուժել միզային վարակները • Հետևել բժշկական խորհուրդներին հավելումների և դեղամիջոցների վերաբերյալ Որոշ մարդկանց նաև կարող է անհրաժեշտ լինել անհատականացված դիետայի պլան՝ կախված նրանց մոտ զարգացող քարի տեսակից: Վաղ ախտորոշումը և պատշաճ բուժումն օգնում են կանխել բարդությունները և պաշտպանել երիկամների առողջությունը: